DESCRIPTION

ఖండాంతర దేశంలో బతుకెంత బడుగుదైపోతుందో తెలియపరచడం కోసం నా నడకల్ని ఈ దండ నిండా అల్లుకుంటూపోయాను. అదీ, ఎందుకూ అంటే.. కెనడా వెళ్లి స్థిరపడ్డం మీద కొన్నేళ్లుగా మనదేశవాసుల్లో మోజు పెరిగిపోయింది. వాళ్లు సేకరించే అరకొర సమాచారంతో అనేక భ్రమలు, అపోహలు వాళ్ల మదినిండా. వాటిని పటాపంచలు చేసి, ఆ అర్ధవాస్తవాల్ని తుంచేసి నాకనుభవమైన అక్కడి ప్రపంచాన్ని వాళ్లకు పరిచయం చేద్దామనిపించింది. ఆపై ఉల్కలా ఊడిపడే చుక్కల్ని కోసుకోడానికి సిద్ధపడాల్సొస్తుందో, చలువపందిరని అనుకున్న ధరణి మీద సూర్యగ్రహణాల్ని తలపాగాగా చుట్టుకుని తమ చుట్టూ తామే భ్రమణాలు పోవాల్సొస్తుందో తెలుసుకుంటారని, తెలివిమంతులవుతారని తలచీనూ.. తెలుసుకున్నాకైనా, మనసులోకి ఇంకించుకున్నాకైనా ఆ తెలివిడితో.. ఎగిరిపోవాలో, ఉన్న నేలనే కాళ్లను కొంత బలంగా నాటుకోవాలో తేల్చుకుంటారనే తలంపుతోనూ.. అదీగాక– కెనడా నుంచి వచ్చేశాక మళ్లీ జంటపత్రికలతో ముడిపడ్డానికి, అది కానప్పుడు ప్రధానస్రవంతిలో మళ్లీ జర్నలిస్టు జీవితాన్ని ఆవహింపజేసుకోడానికి ప్రయత్నాలు సాగించి, విసిగి వేసారి చివరికెలాగో ఆ జీవనాన్ని పొదువుకోడం ‘విపుల, చతుర– నేను’కు కొనసాగింపే, ఒక ముక్తాయింపే కనుక, దాన్నీ పరచడం కోసం.. ఈ పొడిగింపై మీ ముందుకిలా.. మీ ముందిలా.